ฤดูใบไม้ผลิปี 2009 ซูซาน บอยล์ขึ้นเวทีรายการ Britain’s Got Talent (รายการที่ให้ผู้ชมสมัครเข้ามาแสดงความสามารถ)
เทียบกับผู้เข้าประกวดคนอื่นแล้ว เธอหน้าตาธรรมดาๆ ไม่มีใครคาดหวังอะไรตอนที่เธอยกไมโครโฟนจรดริมฝีปาก แล้วเธอก็เริ่ม
ร้องเพลง คณะกรรมการประทับใจความไพเราะและพลังเสียงที่ก้องห้องส่งราวกับต้องมนตร์ ผู้ชมลุกขึ้นยืนปรบมือด้วยความตื่นเต้น
ทุกคนต่างประหลาดใจที่เพลงอันไพเราะจับใจนี้มาจากคนที่ไม่น่าจะร้องได้
ดูเหมือนไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เราทุกคน จะเป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องความงามของพระเยซูให้ไหลล้นออกมาจากตัวเรา
แต่นั่นคือแผนการที่พระองค์วางไว้ คนธรรมดาอย่างคุณและผมต่างผลัดกันขึ้นเวทีแห่งชีวิตต่อหน้าผู้ชมในโลกที่กำลังจ้องดูเรา
เพื่อนๆ ครอบครัวและทุกคนที่เรารู้จักจะได้เห็น และได้ยินเรื่องความรักและพระคุณของพระเยซูคริสต์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา
ผมชอบคำของเปโตรที่เตือนเราว่า เราเป็น “ชนชาติของพระเจ้าโดยเฉพาะ เพื่อให้ท่านทั้งหลายประกาศพระบารมี
ของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกท่านทั้งหลายให้ออกมาจากความมืด เข้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์” (1 ปต.2:9)
คุณอาจคิดว่าอย่างคุณไม่น่าทำได้ แต่เมื่อคุณยอมให้พระองค์ทำงานผ่านตัวคุณ โลกที่กำลังมองอยู่จะลุกขึ้นและหันมามอง...
ที่มา : มานาประจำวัน 15/06/2010











